Σάββατο 31 Ιανουαρίου 2009

Έκτακτη είδηση


Διακόπτουμε τη ροή των προγραμματισμένων αναρτήσεων για να σας μεταδώσουμε εξελίξεις της τελευταίας στιγμής. Μετά τις κατηγορίες περί ανελευθερίας λόγου οι οποίες στοχοποιούν τον γράφοντα ενδέχεται να σταματήσει προσωρινά η λειτουργία του blog γιατί δεν έχουν νόημα τα διαδικτυακά ξεκατινιάσματα. Το αν έγινε και τι έγινε κατανοητό από το χθεσινό μου άρθρο φάνηκε στη σημερινή ανάρτηση του συν-blogίτη μου. Μελλοντικές δημοσιεύσεις που ΔΕΝ θα έχουν σχέση με τη φιλοσοφία του ιστολογίου θα διαγράφονται. Το τελευταίο δεν αποτελεί προληπτική λογοκρισία αλλά προειδοποίηση που στοχεύει στην εύρυθμη διαδικτυακή συνύπαρξη των απόψεών μας.

Φιλικά,

tzimakos

Υ.Γ. Γιατί τελευταία αρχίζω να νιώθω σαν τον Μάκη;

Λογοκρισία Νο 2


1925-2005
Βασιζομενος στο αρθρο "ΥΜΝΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΟΥ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟΥ" θα ηθελα να κανω ορισμενες παρατηρησεις που ισως θα βελτιωναν την συγκεκριμενη ηλεκτρονικη σελιδα.
1: απο την στιγμη που δεν θιγονται ονοματα αλλα καποιες συγκεκριμενες καταστασεις δεν θετεις σε κινδυνο τα προσωπικα δεδομενα καποιου, και αυτο γιατι αναφερεσαι σε κατασταση και οχι σε προσωπο.
2 : το φιλτραρισμα των αρθρων απο τον αρχι(δο)συντακτη πρεπει να γινεται εφοσον ο τροπος που ειναι γραμμενα (τα αρθρα) προσβαλουν τον αναγνωστη και αποτελουν αντικειμενο συμφεροντων.
3: ο αρθρογραφος ειναι ανεξαρτητο ατομο και φιλτραρισμα των αρθρων του τον καθιστουν αυτοματα ελεγχομενο.
4: βασιζομενος στο λεξικο Τεγοπουλος-Φυτρακης, η ανεση και η ευκινησια πρεπει να αποτελουν 2 απο τα βασικοτερα συστατικα αυτης της ιστοσελιδας.
5: ο ΒΟΛΤΑΙΡΟΣ ειναι λογικο να αναφεροταν στον προφορικο λογο γιατι την εποχη εκεινη οι εφημεριδες δεν βρισκοταν σε ανθηση και ηλεκτρονικα ΜΜΕ δεν υπηρχαν.
ΑΥΤΑ ΜΑΣ ΚΑΝΟΥΝ 5-0 ?

Παρασκευή 30 Ιανουαρίου 2009

Ύμνος εις την Ελευθερία του διαδικτύου

Από: tzimako
Προς: Άπαντες
Θέμα: ελευθερία διαδικτύου

Πρόσφορο, και δωρεάν, έδαφος στην ελεύθερη διατύπωση των σκέψεων αποτελούν τα ιστολόγια, όπου ο καθένας μπορεί να εκφράζεται, να δημιουργεί, να κρίνει και από παθητικός δέκτης να γίνει ενεργητικός πομπός. Με αυτή τη λογική λοιπόν άρχισε και το παρόν ιστολόγιο στο οποίο διατυπώνεται ο προβληματισμός μας σε μια πληθώρα κοινωνικών, πολιτικών και οικονομικών θεμάτων.

Αλλά τι εστί ελευθερία;
Μην είν' η Ελευθερία Αρβανιτάκη;Ίσως.
Μην είν' η Ελευθερία ή Θάνατος. Μπορεί.

Για να δούμε όμως το θέμα στα σοβαρά.

Αντιγράφω από το λεξικό Τεγόπουλος-Φυτράκης (ήμανε και είμαι καλός στην αντιγραφή μοναδικέ και μοναχικέ μου αναγνώστη).

ελευθερία κ. ελευθεριά (η) ουσ. ανεξαρτησία από κάθε βία ή επίδραση | το σύνολο των δικαιωμάτων του πολίτη σύμφωνα με τα συνταγματικά θέσμια | άνεση, ευκινησία | έλλειψη ηθικού περιορισμού

Αν και υπάρχουν Κασσάνδρες που υποστηρίζουν πως διαδίκτυακές απόψεις λογοκρίνονται θα τολμήσω να πω, αφήστε με να το τολμήσω, πως το διαδίκτυο αποτελεί, δυστυχώς ή ευτυχώς εσύ απόφασίζεις, το ΜΟΝΑΔΙΚΟ μέσο ΑΠΟΛΥΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ έκφρασης. Ο καθένας μας μπορεί να εκδίδει τον εαυτό του και τις απόψεις του με τρία απλά βήματα που τα λέει ο οδηγός δημιουργίας ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ιστολογίου (αν κάνεις αριστερό κλικ πάνω δεξιά, εκεί που λέει δημιουργία ιστολογίου, ναι ακριβώς δίπλα από εκεί που συνδέεσε στο λογαριασμό σου).

Έτσι μακρυά από τον έλεγχο των κομμάτων, των συμφερόντων, του εκδότη, του αρχισυντάκτη λειτουργεί μόνο ο ηθικό έλεγχος.

Ηθικός έλεγχος γιατί ελευθερία δεν σημαίνει ασυδοσία. Όπως όλοι (;) γνωρίζουμε η ελευθερία του ενός σταματάει εκεί που αρχίζει η ελευθερία (αλλά και η αξιοπρέπεια) του άλλου. Και όπως έχει πει ο συμπαθής Νίκος Δήμου η αξιοπρέπεια βρίσκεται στην κορυφή των αξιών. Και ως γνωστόν θα μου ανταπαντήσετε με το γνωστό τσιτάτο του Βολταίρου "διαφωνώ με ό,τι λες, αλλά θα υπερασπιστώ μέχρι θανάτου το δικαίωμά σου να το λες".
Δηλαδή, αν κατάλαβα καλά κύριοι, ο Βολταίρος υπερασπίζεται τον προφορικό λόγο και όχι το γραπτό. Επιπλέον, όπως λέει και η λατινική φράση scripta manent (τα γραπτά μένουν). Τελικό σκορ 3-1.

Η υπεράσπιση της γνώμης του άλλου δεν ισχύει στην περίπτωση που έχουμε μάθει να λειτουργούμε άναρχα, χωρίς προηγουμένως να έχουμε ακούσει τις παρατηρήσεις και συμβουλές άλλων συνεργατών. Έτσι σε περιπτώσεις υπέρμετρης μαχόμενης δημοσιογραφίας όπου χάνεται ο ορθολογισμός και η ευαισθησία υπάρχει η δυνατότητα να "φιλτράρουμε" το γραπτό κείμενο ή να το διορθώσουμε. Και επειδή κανείς δεν θέλει να παίζει το ρόλο του μπάτσου, η ευθύνη των γραφομένων και η διόρθωσή τους βαρύνουν αποκλειστικά τον εκάστοτε συντάκτη.

Φιλικά,

tzimakos

Υ.Γ. Η ελευθερία έκφρασης δεν θα πρέπει να περιορίζεται σε θέματα τέχνης και σάτιρας (προσωπική γνώμη) και όταν δεν αφορά τα ευαίσθητα προσωπικά στοιχεία κάποιου ή όταν συντρέχουν λόγοι δημοσίου συμφέροντος.

Πέμπτη 29 Ιανουαρίου 2009

Σκέφτομαι και γράφω

1925-2005
Σκεφτομαι, μπορω ομως να γραψω ελευθερα? Μαλλον οχι.
Τι θα γινοτανε αραγε εαν υπηρχε πραγματικη ελευθερια τυπου? Ο κοσμος θα ηταν πιο ενημερωμενος ?Πιο αντικειμενικα πληροφορημενος? Ας το συζητησουμε................
Θα ηθελα να ξερω κατα ποσο μια "γερη πενα" της μεγαλυτερης εφημεριδας που κυκλοφορει
δεν εχει μπει στην διαδικασια λογοκρισιας για ενα αρθρο το οποιο ισως στεναχωρουσε καποιους ή ισως δεν αρεσε σε καποιους. Και αναρωτιεμαι ποιος φταει. Φταιει ο συγγραφεας η μηπως φταιει ο αρχισυντακτης?
Ισως να φταιει ο συγγραφεας του αρθρου γιατι εθιξε προσωπικα στοιχεια καποιου .Ειναι λογος ομως αυτος καποιο αρθρο να μην εκδοθει? Θιγεται η προσωπικη ελευθερια καποιου ή αυτα που γραφονται δεν αρεσουν σε καποιους με αποτελεσμα να κινουνται διαδικασιες λογοκρισιας. Και αν ενα αρθρο αποτελεσει την αρχη ετσι ωστε καποιοι να συγκινηθουν και να ευαισθητοποιηθουν? Γιατι να μην τους δωσουμε αυτη την ευκαιρια? Πιστευω πως ενας ακομη λογος ειναι τα οικονομικα συμφεροντα. Πανω απο ολα το κερδος. Η διαμορφωση συνειδησεων βαση των δικων τους συμφεροντων και η ελλειψη αρχισυντακτων με "Α Ρ ΧΙ Δ Ι Α " εχει δημιουργησει αναγνωστες κατευθυνομενους.Ευτυχως στο διαδικτυο τετοια φαινομενα σπανιζουν. Τουλαχιστον ετσι θελω να πιστευω. Γιατι εδω μπορω να σκεφτομαι και να γραφω ελευθερα χωρις να κανω την καρδια κανενος.

Τετάρτη 28 Ιανουαρίου 2009

BBC, η φωνή του Ισραήλ στον κόσμο...

...ανταπόκριση από Αγγλία



Θα αναρωτιόταν κανείς ποιά στάση ακολούθησε η κύρια μερίδα των ΜΜΕ στην Μεγάλη Βρετανία αναφορικά με τον πόλεμο - εισβολή των Ισραηλινών στην Λωρίδα της Γάζας. Η απάντηση ειναι απλή. Οι δύο μεγαλύτερες πλατφόρμες της ενημέρωσης στην Μεγάλη Βρετανία, το BBC και το Sky News δεν αποδέχονται επί σειρά ημερών να προβληθεί τηλεοπτικό σποτ διάρκειας 2 λεπτών το οποιο εχει δημιουργηθεί απο φιλανθρωπικές οργανώσεις οπως η Oxfam και οι Γιατροι Χωρις Συνορα για να ευαισθητοποιήσει τους πολίτες της Βρετανίας να συνεισφέρουν εκ των εισοδημάτων τους στη βοήθεια που σχεδιάζεται να αποσταλλεί στην Λωρίδα της Γαζας. Οι σκηνες του σποτ απλα αναφέρονται στα θύματα του πολέμου χωρίς να παίρνουν πολιτική θέση και καλουν τον πολιτη να βοηθήσει. Τι πιο απλο? Και ομως, το πανάγαθο BBC αρνείται να το προβάλει. Να επισημανθει οτι ηδη αλλοι αγγλικοι σταθμοί έχουν αποδεχθεί την προβολή του τηλεοπτικού σποτ.
Τα συμπεράσματα δικά σας
... ας όψεται η ανεξάρτητη και ουδέτερη Αγγλική εξωτερική πολιτική... και μη χειρότερα
Γιώργος Π.
Πηγή: http://www.tvxs.gr/v4122

Σάββατο 24 Ιανουαρίου 2009

Τηλεόραση : Όσο πιο μακρια είσαι, τόσο καλύτερα "βλέπεις"

Η τηλεόραση, χικ, είτε θέλουμε είτε όχι, έχει εξελιχθεί σε έναν καθοριστικό παράγοντα για την καθημερινότητά μας, χικ, και σε μια δύναμη που επηρρεάζει εν πολλοίς τη ζωή μας. Σίγουρα τα Μου.Μου.Εψιλον γενικότερα άλλα η τηλεόραση ειδικότερα, χικ, απο μόνη της, δεν είναι ούτε καλή, ούτε κακή. Απλά σαν μια δύναμη, όπως και οποιαδήποτες άλλη δύναμις, μπορεί να χρησιμοποιηθεί καλά ή άσχημα, χικ,. Όμως έτσι όπως έχει διαμορφωθεί, χικ, και με την εκμετάλλευση που έχει υποστεί κατα κόρον, τα πλεονεκτήματά της φαντάζουν λιγοστά μπροστά στα μειονεκτηματά της, χικ, ας πούμε σαν μυρμήγκι στο δάσος, σαν σφεντόνα σε ναυμαχία, σαν σταγόνα στον Ωκεανό (τον Ινδικό κατα προτίμηση) ρε αδερφέ τέλος πάντων θέλω να πω για να γίνω πιο κατανοητός. Και εξηγούμαι, χικ, : (κάτσε να παω να ρίξω λίγο νερό στο πρόσωπο γιατί ήπχια και κάτι μπύρες λίγο πρωτύτερα).
10 ΛΕΠΤΑ ΑΡΓΟΤΕΡΑ.
Έλεγα, λοιπόν, για τα μειονεκτήματα της τηλεόρασης. Πολλά και σημαντικά. Το σημαντικότερο είναι οτι έχει υποδουλωθεί στην πολιτική εξουσία, κυβέρνηση και αντιπολίτευση, με αποτέλεσμα την πλήρη, όχι ενημέρωση, άλλα παραπληροφόρηση και την έκφραση περισσοτέρων, αντι για την ΜΙΑ αντικειμενική αλήθεια, απόψεων για την καταγραφή ενός θέματος ή γεγονότος. Δηλαδή λέει ο καθένας ότι του κατεβάσει η κούτρα του ή οτι εντολή θα πάρει απο ψηλά, με σκοπό την προπαγάνδα φυσικά.
Άλλα μειονεκτήματα: κίνδυνος πνευματικής αλλοτρίωσης, βιασμός του ψυχισμού και της φαντασίας καθώς προβάλλει, συνήθως, ντόπιες και ξένες "σούπες", μεταβάλλει τους ανθρώπους σε αδρανείς, απαθείς, μουγκούς και καρεκλοκένταυρους. Επιβάλλει ένα γούστο κακό και μια γλώσσα βιασμένη. Προσβάλλει τη νοημοσύνη του κοινού πολίτη, συμβάλλει στην εξάπλωση της βίας, υπερβάλλει σε κομματική προπαγάνδα, έχει μετατρέψει το σεξ σε χασάπικο και το θάνατο σε θέαμα και γενικά καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια για ν΄αποβλακώσει, να αποπροσανατολίσει τον έρμο τον κοσμάκη, που πληρώνει και απο πάνω, έτσι τσαμπουκά, για να τα πάθει όλα αυτά. Θα μου πείτε "το διαδίκτυο που χρησιμοποιείς εσυ για να γράψεις τις απόψεις σου δεν είναι το ίδιο ; ". Απλά πιστέυω οτι έχει περισσότερες επιλογές αντικειμενικής ενημέρωσης και αμερόληπτων απόψεων.
Συμπερασματικά, η πραγματική ζωή είναι έξω απο το χαζοκούτι που λέγεται τηλεόραση και όσο πιο μακρια είσαι, τόσο καλύτερα "βλέπεις". Τα ξαναλέμε...

Πέμπτη 22 Ιανουαρίου 2009

"Σπάρτακος"

Από την "εργασία" στην "απασχόληση" και σιγά-σιγά στην "ημι-απασχόληση", αλλά η ουσία είναι η ίδια. Ο κόσμος εξελίσεται και προοδεύει αλλά ο εργαζόμενος (ο οποίος μάλλον δεν ανήκει στον "κόσμο") οδεύει προς τα πίσω με βήμα ταχύ.

Αγώνες ετών για εργασιακά δικαιώματα εξαφανίζονται. Το Υπουργείο Εργασίας έγινε Υπουργείο Απασχόλησης γιατί το όνομα ήταν αυτό που μας πείραζε. Αλλά μάλλον η αλλαγή αυτή δεν έγινε τυχαία. Περνάει πλέον στο υποσυνείδητο αλλά και το συνειδητό μας οτι από εδώ και πέρα θα "απασχολούμαστε" αντί εργαζόμαστε. Αλλά θα απασχολούμαστε μόνο στα χαρτιά (δηλαδή στα δικαιώματά μας τα οποία θα μειώνονται) γιατί στην πραγματικότητα (στις υποχρεώσεις μας οι οποίες θα αυξάνονται) θα είμαστε χειρότεροι και απο τους είλωτες. Κυριακές και αργίες τα θέλουν όλα ανοιχτά με την δικαιολογία "πότε θα ψωνίσει αυτός που δουλεύει κάθε μέρα;" Δηλαδή, αυτός που δουλεύει καθημερινά αλλά και Κυριακές πότε θα ξεκουραστεί; Αλλά όλα αυτά είναι στην ουσία λόγια του αέρα.

Το μόνο που ενδιαφέρει τους κρατούντες είναι η εξασφάλιση των συμφερόντων του κεφαλαίου (όσο κομμουνιστικό και αν ακούγεται αυτό) και όχι η εξασφάλιση των συμφερόντων του εργαζομένου. Δεν είναι τυχαίο οτι τα πανεπιστήμια "βγάζουν" πλέον κατά παραγγελία εργαζομένους και όχι πανεπιστήμονες όπως είναι η υποχρέωσή τους βεβαίως. Δεν είναι τυχαίο επίσης οτι ιδιωτικές εταιρείες θεσμοθετούν βραβεία για αριστούχους φοιτητές και δίνουν υποτροφίες στο εξωτερικό. Στην ουσία τι κάνουν; Επενδύσεις ασφαλώς για το μέλλον της εταιρείας τους. Παρασκευάζουν - να μην πω οτι και συσκευάζουν κιόλας -υπαλλήλους του μέλλοντος.

Αλλά ξέρουν τι πράττουν. Έχουν πάρει τα μέτρα τους. Επί τέσσερα και πλέον χρόνια ετοιμάζουν το δώρο της αποφοίτησης και όταν έρθει η ώρα χαρίζουν στους "αυριανούς επιστήμονες" ένα ζευγάρι παρωπίδες, έτσι ώστε να μην "ξεφυτρώσει" ξαφνικά κανένας καινούριος "Σπάρτακος" και χαλάσει τη συνταγή. Και όλοι εμείς που έχουμε τελικά αποφοιτήσει απο κάποιο πανεπιστήμιο ή σχολή νιώθουμε υπερήφανοι που έφτασε η ώρα να φανούμε χρήσιμοι στο κοινωνικό σύνολο - όπως πάντα ονειρεύομασταν. Αλλά βλέπετε συνεχίζουμε ακόμη να ονειρεύομαστε και δεν έχουμε ξυπνήσει για να δούμε οτι στην ουσία στο μόνο που χρησιμεύουμε είναι στην συνεχή ενδυνάμωση του "Κεφαλαίου", με οποιαδήποτε μορφή και αν εκφράζεται αυτό.

Ο Σπάρτακος κάποια στιγμή στη ζωή του εξηγέρθη. Και οι περισσότεροι απο εμάς εξεγειρόμαστε καθημερινά αλλά δυστυχώς απο τον καναπέ και τις πολυθρόνες του σπιτιού μας βλέποντας τα δελτία ειδήσεων. Πολλοί λένε οτι ο καιρός των επαναστάσεων πέρασε ανεπιστρεπτί. Είναι στο χέρι μας να τους δικαιώσουμε ή οχι.